αφιέρωμα

Νικηφόρος Βρεττάκος: αποτίμηση
Νέες φωνές: Κωνσταντίνος Μπογδάνος
Τρία ποιήματα




-διαθήκη

Σιγανό της αγάπης μας γλύκισμα,
Τρυφερό ποιητών το απάνθισμα,
Μιας πατρίδας βελούδινης χώρα,
Των θεμάτων των λέξεων κύματα,
Ορεινές κορυφές νοήματος γράφουν

Νέο θάρρος στ' ωραίο κοσμοσύντριμμα,
Οιμωγές πιο σωστές κι από γέννα,
Πιο ορθές κι από δόξα - από πίστη
Στερεότεροι φθόγγοι, του τέλους
Στολισμοί ενός κόσμου απροσμάχητου

Το τραγούδι μιας πάταξης τύρρανου
Πονηρού, νοσουργού κι αεικίνητου,
Λαβωμένου εξ αρχής φόβου φύλακα
Του αδύναμου φαύλου απεκρίζωμα
Ως υπόσχεση, όρκο θεάρεστο άδουν.

 

-επιχείρηση σκούπα

Τεχνική μελέτη και αυτοψία
Τόποι, σημεία και φωταψία, τρομακτική
στους στύλους του Ολυμπίου Διός ριπή αέρα.

Δεν είναι τίποτα η κληρονομιά. Γιο
τίποτα. Κόρες μόνες πολλές γκάνγκστα.
Πιτσιρίκες του '60 της πλατείας Καραμανλάκη.

Μισός αιώνας επάνω μας τσούζει.
Το πάρκο Πατησίων και Κύπρου αναβλύζει
Γυμνά κορμιά της Φυλής, μασκοφόρα ανδρείκελα.

Πόλη γιατί πόλη ξανά γράφει ο δρόμος
«αλλαγή» - ξεκίνα ξήλωνε
το νήμα έως που
τέλος.

 

-σιγά τα αίματα

Κανείς θεός, όλο το εμπρός πυρά γυρεύει,
Διαρκώς σαλεύει ανατριχίλες ο καιρός δικαιοσύνης
Αγονος, κόπος ερυθρόμορφης απιστίας, υπερετούς μνείας
Ερώτημα: πώς αυτό το λάλο, το παρόν προπολύχρονο φευγιό ξέμονο
Και ξέφτι κοφτερό σ' ένα χαλασμένο «γάμησέ τα» κακόπεσε λαχανιασμένο.

Αισχύλος στο χείλος και πληγή ανοιχτή το ποιόν του επιβάτη.

Χώρα κωφάλαλη, ματιά μου άλαλη, διττή,
Παλιά και κοσμοσυντριμμένη αγαπημένη τυπική,
Ξαναπετιέσαι αιώνια, ξανά θα φεγγοφέρεις, μόνο κρατήσου
Από τα θήτα και στ' ωμέγα κρύψου, μέχρι το κόπασμα του κοπετού,
Προτού ο αιώνας σου μεταστοιχειωθεί στης ρίζας δύσης το στερνόγερμα

 

(ποιήματα από την προσεχή έκδοση της συλλογής ΟΝ, Εκδόσεις Γαβριηλίδης)





      front page | identity | contact | links | past issues | ελληνικά
Copyright © 2006 e-poema.eu - Terms of Use
Developed by WeC.O.M.